İçeriğe atla

han

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Han

Türkçe

[düzenle]

Köken 1

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi خان (han) sözcüğünden devralındı. Nihâî [}köken]]i belirsizdir, daha fazla ayrıntı için Eski Türkçe 𐰴𐰍𐰣 (qaɣan) girdisine bakınız. kağan ve hakan'nın ikizidir.

Söyleniş

[düzenle]

han (belirtme hâli hanı, çoğulu hanlar)

  1. Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan ünvan.
    • Kırım hanları. Altın Ordu hanları.
  2. (monarşi, tarih) Osmanlı padişahlarının adlarının sonuna getirilen ünvan.

Köken 2

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi خان (han) sözcüğünden devralındı, Farsça خان (xân) sözcüğünden alınmıştır. hane ve -hane'nin ikizidir.

han (belirtme hâli hanı, çoğulu hanlar)

Han (1)
Han (2)
  1. (ulaşım, yapılar) Yol üzerinde veya kasabalarda yolcuların konaklamalarına yarayan yapı.
    • "Bir handa, yorgun argın, tatlı bir uykudaydık." - Faruk Nafiz Çamlıbel
  2. (yapılar, ticaret) Büyükşehirlerde serbest mesleklerde çalışanların oda veya daire tutup çalıştıkları birkaç katlı yapı.

Çekimleme

[düzenle]
Atasözleri
[düzenle]
Deyimler
[düzenle]

han gibi, han hamam sahibi olmak, han kapısından teğelti atmak

Türetilmiş kavramlar
[düzenle]

iş hanı, yolgeçen hanı, Karahanlı

Çeviriler
[düzenle]
Çeviriler
[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]
  • Aksoy, Ömer Asım (1995). Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü 2 Deyimler Sözlüğü. İstanbul: İnkılâp Kitabevi. ISBN 975-10-0128-5.
  • Eyuboğlu, İsmet Zeki (1998). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul: Sosyal Yayınlar. ISBN 975-738-472-2.
  • Tietze, Andreas (2002). Tarihi ve Etimolojik Türkiye Türkçesi Lugatı. İstanbul: Simurg Yayınevi. ISBN 975-7172-56-1.

Ek okumalar

[düzenle]

İsveççe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: han

Adıl

[düzenle]

han e

  1. (kişi adılı): o (erkek)
İsveççe kişi adılları
hâl adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
eril dişil nötr
yalın tekil jagduhanhondet
çoğul vinide
belirtme/
yönelme
tekil mig,
mej
dig,
dej
honomhenneden,
det
çoğul osser,
eder
dem,
dom

Karaçay-Balkarca

[düzenle]
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.
  1. bey, han

Norveççe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: han

Adıl

[düzenle]

han e

  1. (kişi adılı): o
Norveççe (Bokmål) kişi adılları
Adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
eril dişil nötr
Tekil eg/jegduhanhondet
Çoğul vinide

Rohingya dili

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: han

han

  1. (anatomi) kulak
han
Morty Proxy This is a proxified and sanitized view of the page, visit original site.