onun

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): [o.ˈnʊn]
• Heceleme: o‧nun

Köken 1

o + -nun

Adıl

onun

1. ona ait

Deyimler

• onun ipiyle kuyuya inilmez

Türetilmiş kavramlar

• onunken, onunki, onunla, onunsa

Çeviriler

ona ait

Almanca: sein (de) e/ihr (de) d/dessen (de) n Arapça: لَهُ‎ (ar) (lehü) İngilizce: his (en)/her (en)/its (en) İsveççe: hans (sv) e/hennes (sv) d/dess (sv) n Karaçay-Balkarca: anı (krc) Tatarca: anıñ (tt) Türkçe: Eski Türkçe: anın‎ (otk) (anın)

Ayrıca bakınız

Türkçe sahiplik zamirleri
adet	1. kişi	2. kişi	3. kişi
tekil	benim	senin	onun
çoğul	bizim bizlerin	sizin sizlerin	onların

Köken 2

on + -un

Ön ad

onun

1. on sayısının tamlayanı