İçeriğe atla

Gurlular

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gurlular
786-1215
Schwartzberg Atlas'a göre Ghurid İmparatorluğu
Schwartzberg Atlas'a göre Ghurid İmparatorluğu
BaşkentFirozkoh[1]
Herat[2]
Gazne
(1170ler-1215)[3]
Yaygın dil(ler)Farsça (saray, edebiyat)[4][5]
Resmî din
1011 öncesi:
Paganizm[6]
1011 sonrası:
Sünni İslam[7]
HükûmetIrsî monarşi
Diarşi (1173-1206)
Melik/Sultan 
 8. yüzyıl
Emir Banji (ilk)
 1214-1215
Ziyaüddin Ali (son)
Tarihçe 
 Kuruluşu
786
 Dağılışı
1215
Yüzölçümü
1200[8]2.000.000 km2
Öncüller
Ardıllar
Gazneliler
Büyük Selçuklu İmparatorluğu
Harezmşahlar Devleti
Delhi Sultanlığı
Karluk Krallığı

Gurlular (Farsça: غوريان Gūrīyān, Kendileri arasındaki adları Şensebânîler شنسبانیان Şansabānīyān), Horasan'da, diğer birçok doğu İran Tacikler'i gibi Sünni Müslüman bir hanedandı.[9][10] Gurlular'ın kurduğu imparatorluğun merkezi bugün Afganistan sınırları içinde kalan Gur kenti olup toprakları günümüz İran, Afganistan, Pakistan topraklarını, Hindistan'ın kuzey bölgelerini, Türkistan'ın ve günümüz Arap ülkelerinin ise bazı bölümlerinden oluşuyordu.

Gurluların Türk[11][12][13][14][15][16][17][18][19][20] veya Tacik kökenli oldukları tahmin edilmektedir ancak bu kesinlik kazanmamıştır.[21]

1175 ve 1192 yılları arasında Gurlu Muhammed önderliğinde , Multan, Peşaver, Lahor ve Delhi gibi merkezler işgâl edilerek ele geçirildi. 1206'da Gurlular'ın ordusunda yer alan Kıpçak Türk bir General olan, Delhi'yi fethetmiş Kutbettin Aybek veya Kutbiddin Aybek bağımsızlığını ilân etti ve gelecekte Delhi Sultanlığı adı altında yaşayacak sultanlıklar dizisinin ilk halkasını kurdu. (1206-1526)[22]

Gurlular, yazılı kaynakların birçoğu günümüze dek ulaşamamış olsa da sanat ve edebiyatta oldukça ileri gitmişlerdir. Horasan'da gördükleri mimarî eserleri, minarelerin seçkin örnekleriyle anayurtlarına, Hindistan'a uyarlamışlardır.

Hükümdarlar listesi

[değiştir | kaynağı değiştir]
Gurlu (Şensebânî) Hükümdarları
isimHükümdarlık
(Gur ve Gazne'de hüküm süren asıl kol)
Muhammed bin Sûrî390 (1000)
Ebû Ali bin Muhammed401 (1011)
Şîs(? )
Abbas bin Şîs451 (1059)
Muhammed bin Abbas458 (1066)
Kutbüddin Hasan492 (1099)
İzzeddin Hüseyin493 (1100)
Seyfeddin Sûrî540 (1146)
I. Bahâeddin Sâm544 (1149)
Alâeddin Hüseyin544 (1149)
Seyfeddin Muhammed556 (1161)
Gıyâseddin (Şemseddin) Muhammed558 (1163)
Muizzüddin (Şehâbeddin) Muhammed599 (1203)
Gıyâseddin Mahmud602 (1206)
III. Bahâeddin Sâm609 (1212)
Alâeddin Atsız610 (1213)
Alâeddin (Ziyâeddin) Muhammed611-612 (1214-1215)
(Bâmiyân ve Toharistan kolu )
isimHükümdarlık
Fahreddin Mesud540 (1145)
Şemseddin Muhammed558 (1163)
Bahâeddin Sâm588 (1192)
Celâleddin Ali602-612 (1206-1215)

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
Özel
  1. Auer 2021, s. 6.
  2. Firuzkuh: the summer capital of the Ghurids 6 Nisan 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., by David Thomas, p. 18.
  3. The Grove Encyclopedia of Islamic Art & Architecture: Three-volume set, by Jonathan Bloom, Sheila Blair, p. 108.
  4. The Development of Persian Culture under the Early Ghaznavids, C.E. Bosworth, Iran, Vol. 6, (1968), 35;;"Like the Ghaznavids whom they supplanted, the Ghurids had their court poets, and these wrote in Persian"
  5. O'Neal 2015.
  6. Minorsky, Vladmir (1970). Ḥudūd al-'Ālam, "The Regions of the World,". Leningrad: University Press, Oxford. s. 110. ISBN 9780906094037.
  7. The Ghurids, K.A. Nizami, History of Civilizations of Central Asia, Vol.4, Part 1, ed. M.S. Asimov and C.E. Bosworth, (Motilal Banarsidass Publishers, 1999), 178.
  8. Bang, Peter Fibiger; Bayly, C. A.; Scheidel, Walter (2020). The Oxford World History of Empire: Volume One: The Imperial Experience (İngilizce). Oxford University Press. ss. 92-94. ISBN 978-0-19-977311-4. 4 Ekim 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2024.
  9. Encyclopaedia Iranica, C.E. Bosworth, ("Ghurids" 18 Temmuz 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.): "... The Ghurids came from the Šansabānī family. The name of the eponym Šansabānasb probably derives from the Middle Persian name Wišnasp (Justi, Namenbuch, p. 282). [...] Nor do we know anything about the ethnic stock of the Ghori's in general and the Sansabanis in particular; We can only assume that they were eastern Iranian Tajiks ... The sultans were generous patrons of the Persian literary traditions of Khorasan, and latterly fulfilled a valuable role as transmitters of this heritage to the newly conquered lands of northern India, laying the foundations for the essentially Persian culture which was to prevail in Muslim India until the 19th century. ..."
  10. Encyclopaedia of Islam, "Ghurids", C.E. Bosworth, Online Edition, 2006: "... The Shansabānīs were, like the rest of the Ghūrīs, of eastern Iranian Tājīk stock. ..."
  11. "A Dictionary of World History - Google Kitaplar". Google Books. 21 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2025.
  12. "Arşivlenmiş kopya". 22 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Nisan 2020.
  13. "A Dictionary of Buddhism - Damien Keown - Google Kitaplar". Google Books. 7 Eylül 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2025.
  14. "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 27 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 9 Nisan 2020.
  15. "Pratiyogita Darpan - Google Kitaplar". Google Books. 21 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2025.
  16. "Central Asian arts - Eastern Turkistan". Encyclopedia Britannica (İngilizce). 21 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021.
  17. "India - The Rajputs". Encyclopedia Britannica (İngilizce). 12 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2021.
  18. Formichi, Chiara (30 Nisan 2020). Islam and Asia: A History. 1. Cambridge University Press. doi:10.1017/9781316226803.005. ISBN 978-1-316-22680-3.
  19. Beaujard, Philippe (24 Ekim 2019). The Worlds of the Indian Ocean: A Global History. 1. Cambridge University Press. doi:10.1017/9781108341219.010. ISBN 978-1-108-34121-9.
  20. History of the Afghans : Translated from the Persian of Neamet Ullah. Dorn, Bernhard., Nimat Allah, Haravi. Cambridge: Cambridge University Press. 2013. ISBN 978-1-108-05625-0. OCLC 889971254.
  21. C. E. Bosworth, "Ghurids" 18 Temmuz 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Encyclopaedia Iranica, 2001, Online edition.
  22. Ira M. Lapidus, A History of Islamic Societies 2nd ed. Cambridge University Press 2002
Genel
  • Auer, Blain (2021). In the Mirror of Persian Kings: The Origins of Perso-Islamic Courts and Empires in India. Cambridge University Press. ISBN 978-1108832311. 

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]
Gurlular
Morty Proxy This is a proxified and sanitized view of the page, visit original site.