Styczna

Prosta styczna do krzywej
w punkcie
to prosta, która jest granicznym położeniem siecznych
przechodzących przez punkty
i
gdy punkt
dąży (zbliża się) do punktu
po krzywej
[1].
Definicje i wzory
[edytuj | edytuj kod]Niech punkt będzie rzutem punktu
na oś
i niech styczna
przecina oś
w punkcie
zaś prosta
będąca normalną do krzywej
przecina oś
w punkcie
Odcinek skierowany
nazywa się podstyczną, zaś odcinek skierowany
– podnormalną. Długość
nazywa się długością stycznej, zaś
– długością normalnej.
Jeśli krzywa określona jest w pewnym przedziale
funkcją
ciągłą, która ma w tym przedziale określoną pierwszą pochodną
to równanie siecznej przechodzącej przez punkt stały
gdzie
oraz punkt zmienny
gdzie
ma postać:
zaś równanie stycznej do tej krzywej w punkcie ma postać:
Wówczas odcięte punktów i
są odpowiednio równe: :
Długość stycznej określa wówczas wzór:
zaś długość normalnej:
Mamy również
W podobny sposób definiuje się styczną do powierzchni w danym punkcie. Wystarczy wyznaczyć w powyższy sposób styczną do krzywej powstałej z przecięcia danej powierzchni z płaszczyzną zawierającą dany punkt.
Styczna do okręgu
[edytuj | edytuj kod]W przypadku, gdy krzywa jest okręgiem, definicja stycznej upraszcza się do postaci: styczna do okręgu jest prostą mająca jeden (i tylko jeden) punkt wspólny z okręgiem. Konstruuje się ją jako prostą prostopadłą do promienia o końcu w punkcie styczności.
Twierdzenie o odcinkach stycznych do okręgu
[edytuj | edytuj kod]
Niech punkty i
będą punktami styczności do okręgu
dwóch prostych przecinających się w punkcie
Wówczas
Promień okręgu poprowadzony do punktu styczności z prostą jest prostopadły do tej prostej.
Kąt pomiędzy styczną a sieczną przechodzącą przez punkty styczności jest równy kątowi wpisanemu opartemu na łuku leżącym wewnątrz tego kąta.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ styczna, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-10-04].