Pyrrhula
Wygląd
| Pyrrhula | |
| Brisson, 1760[1] | |
Gil płomienny (P. erythrocephala) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Podtyp | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Infragromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj |
Pyrrhula |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Loxia pyrrhula Linnaeus, 1758 | |
| Synonimy | |
|
| |
| Gatunki | |
|
Pyrrhula – rodzaj ptaków z podrodziny łuskaczy (Carduelinae) w obrębie rodziny łuszczakowatych (Fringillidae).
Rozmieszczenie geograficzne
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i na Azorach[4].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała 14–17 cm; masa ciała 17–38 g[5].
Systematyka
[edytuj | edytuj kod]Rodzaj zdefiniował w 1760 roku francuski zoolog Mathurin Jacques Brisson w publikacji własnego autorstwa poświęconej ornitologii[1]. Gatunkiem typowym jest (tautonimia) gil zwyczajny (P. pyrrhula).
Etymologia
[edytuj | edytuj kod]- Pyrrhula: epitet gatunkowy Loxia pyrrhula Linnaeus, 1758; średniowiecznołac. pyrrhula ‘gil’, od gr. πυρρουλας purrhoulas ‘robakożerny ptak’ wymieniony przez Arystotelesa, identyfikowany jako rudzik lub gil. W ornitologii kombinacja pyrrhul- jest często używana do określenia grubodziobych ptaków lub tych z czerwoną piersią[6].
- Protopyrrhula: gr. πρωτο- prōto- ‘pierwszy, świeży’; rodzaj Pyrrhula Brisson, 1760[7]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Pyrrhula nipalensis Hodgson, 1836.
- Pyrrhia: gr. πυρρος purrhos ‘w kolorze płomienia, czerwony’, od πυρ pur, πυρος puros ‘ogień’[8].
Podział systematyczny
[edytuj | edytuj kod]Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:
- Pyrrhula nipalensis Hodgson, 1836 – gil łuskogłowy
- Pyrrhula leucogenys Ogilvie-Grant, 1895 – gil białouchy
- Pyrrhula aurantiaca Gould, 1858 – gil pomarańczowy
- Pyrrhula erythrocephala Vigors, 1832 – gil płomienny
- Pyrrhula erythaca Blyth, 1862 – gil siwogłowy
- Pyrrhula owstoni Rothschild & E. Hartert, 1907 – gil lawendowy
- Pyrrhula murina Godman, 1866 – gil azorski
- Pyrrhula pyrrhula (Linnaeus, 1758) – gil zwyczajny
Opisano również wymarły gatunek z Azorów[10]
- Pyrrhula crassa Rando, Pieper, Olson, Pereira & Alcover, 2017
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nowa nazwa dla Pyrrhula Brisson, 1760, gdyż autor uznał tautonimię za niedopuszczalną.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés: a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 1. Paryż: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 36. (fr.).
- ↑ В.Л. Вiанки. Ревизiя формъ рода Pyrrhula, сем. Fringillidae, ихъ филогенезъ и географическое распространенiе. „Извъстiя Императорской Академш Наукъ”. V серiи. 25, s. 162, 193, 1906. (ros.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2025-04-01]. (ang.).
- ↑ D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Finches, Euphonias, and Allies (Fringillidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Pyrrhula, DOI: 10.2173/bow.fringi1.01 [dostęp 2024-12-04] (ang.).

- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Pyrrhula [dostęp 2022-01-18].
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Protopyrrhula [dostęp 2022-01-18].
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Pyrrhia [dostęp 2022-01-18].
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Pyrrhulini Vigors, 1825 (wersja: 2024-10-23). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2024-12-04].
- ↑ J.C Rando, H. Pieper, Storrs L. Olson, F. Pereira & J.A. Alcover. A new extinct species of large bullfinch (Aves: Fringillidae: Pyrrhula) from Graciosa Island (Azores, North Atlantic Ocean). „Zootaxa”. 4282 (3), s. 567–583, 2017. DOI: 10.11646/zootaxa.4282.3.9. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).