Przejdź do zawartości

Pyrrhula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pyrrhula
Brisson, 1760[1]
Ilustracja
Gil płomienny (P. erythrocephala)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

łuszczakowate

Podrodzina

łuskacze

Plemię

Pyrrhulini

Rodzaj

Pyrrhula

Typ nomenklatoryczny

Loxia pyrrhula Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

9 gatunków (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście

Pyrrhularodzaj ptaków z podrodziny łuskaczy (Carduelinae) w obrębie rodziny łuszczakowatych (Fringillidae).

Rozmieszczenie geograficzne

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i na Azorach[4].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 14–17 cm; masa ciała 17–38 g[5].

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj zdefiniował w 1760 roku francuski zoolog Mathurin Jacques Brisson w publikacji własnego autorstwa poświęconej ornitologii[1]. Gatunkiem typowym jest (tautonimia) gil zwyczajny (P. pyrrhula).

Etymologia

[edytuj | edytuj kod]
  • Pyrrhula: epitet gatunkowy Loxia pyrrhula Linnaeus, 1758; średniowiecznołac. pyrrhula ‘gil’, od gr. πυρρουλας purrhoulas ‘robakożerny ptak’ wymieniony przez Arystotelesa, identyfikowany jako rudzik lub gil. W ornitologii kombinacja pyrrhul- jest często używana do określenia grubodziobych ptaków lub tych z czerwoną piersią[6].
  • Protopyrrhula: gr. πρωτο- prōto- ‘pierwszy, świeży’; rodzaj Pyrrhula Brisson, 1760[7]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Pyrrhula nipalensis Hodgson, 1836.
  • Pyrrhia: gr. πυρρος purrhos ‘w kolorze płomienia, czerwony’, od πυρ pur, πυρος puros ‘ogień’[8].

Podział systematyczny

[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

Opisano również wymarły gatunek z Azorów[10]

  1. Nowa nazwa dla Pyrrhula Brisson, 1760, gdyż autor uznał tautonimię za niedopuszczalną.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés: a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 1. Paryż: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 36. (fr.).
  2. В.Л. Вiанки. Ревизiя формъ рода Pyrrhula, сем. Fringillidae, ихъ филогенезъ и географическое распространенiе. „Извъстiя Императорской Академш Наукъ”. V серiи. 25, s. 162, 193, 1906. (ros.).
  3. L. Navás. Ornitologia de Aragón (continuación). „Anales de la Facultad de Ciencias de Zaragoza”. 1 (2), s. 128, 1907. (hiszp.).
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2025-04-01]. (ang.).
  5. D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Finches, Euphonias, and Allies (Fringillidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Pyrrhula, DOI: 10.2173/bow.fringi1.01 [dostęp 2024-12-04] (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  6. The Key to Scientific Names, Pyrrhula [dostęp 2022-01-18].
  7. The Key to Scientific Names, Protopyrrhula [dostęp 2022-01-18].
  8. The Key to Scientific Names, Pyrrhia [dostęp 2022-01-18].
  9. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Pyrrhulini Vigors, 1825 (wersja: 2024-10-23). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2024-12-04].
  10. J.C Rando, H. Pieper, Storrs L. Olson, F. Pereira & J.A. Alcover. A new extinct species of large bullfinch (Aves: Fringillidae: Pyrrhula) from Graciosa Island (Azores, North Atlantic Ocean). „Zootaxa”. 4282 (3), s. 567–583, 2017. DOI: 10.11646/zootaxa.4282.3.9. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).

Pyrrhula
Morty Proxy This is a proxified and sanitized view of the page, visit original site.