NuBus

Płyta główna Apple Macintosh II, po lewej stronie widoczne 6 gniazd magistrali NuBus.

NuBus – synchroniczna, multipleksowana 32-bitowa magistrala komunikacyjna umożliwiająca podłączanie kart rozszerzających, wykorzystywana w komputerach osobistych i stacjach roboczych. Najbardziej znanymi platformami sprzętowymi, w których została ona zastosowana są rodziny komputerów Macintosh II oraz NeXT.

Historia

Karta graficzna ze złączem magistrali NuBus.

Pierwotna wersja magistrali NuBus powstała na MIT, a następnie została licencjonowana i dalej rozwijana przez Western Digital oraz Texas Instruments, który zastosował ją w produkowanych przez siebie komputerach.

W 1986 roku organizacja IEEE rozproczęła prace nad specyfikacją standardu nazwanego IEEE-1196 NuBus. Firma Apple, która wybrała NuBus jako magistralę dla powstającego Macintosha II, dołączyła do prac nad standardyzacją wprowadzając istotne zmiany, między innymi dodano PC form factor czyli standard kart dla komputerów osobistych. Standard ten został opublikowany w sierpniu 1988 roku i obowiązywał do wycofania w marcu 2000 roku.

W komputerach Macintosh była stosowana do połowy lat 90., gdy została zastąpiona przez magistralę PCI.

Charakterystyka

Widok z bliska złącz magistrali NuBus na płycie głównej komputera Macintosh Quadra 950.

Standard opisuje NuBus jako magistralę zoptymalizowaną do 32-bitowych transferów danych oraz pracy wieloprocesorowej, lecz celem projektantów była również prostota. Magistrala ta pracowała synchronicznie z częstotliwością 10 MHz. NuBus jest magistralą multipleksowaną, co oznacza w szczególności, że adresy oraz dane są przesyłane tymi samymi liniami komunikacyjnymi.