Noworosyjsk
| ||||
| Państwo | ||||
|---|---|---|---|---|
| Kraj | ||||
| Data założenia |
1838 | |||
| Mer |
Władimir Sinagowskij | |||
| Powierzchnia |
86,50[1] km² | |||
| Wysokość |
10 m n.p.m. | |||
| Populacja (2020) |
| |||
| • liczba ludności |
274 956[2] | |||
| • gęstość |
3390,33 os./km² | |||
| Nr kierunkowy |
(+7) 8617 | |||
| Kod pocztowy |
353900–353925 | |||
| Tablice rejestracyjne |
23, 93 | |||
| Strona internetowa |

Noworosyjsk (ros. Новороссийск, Noworossijsk) – miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, jeden z głównych portów Morza Czarnego.
W mieście jest stacja kolejowa Noworosyjsk.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Na miejscu dzisiejszego miasta starożytni Grecy założyli kolonię o nazwie Bata. W XII i XIII wieku istniał tu punkt handlowy włoskiej Genui. Po podbiciu tych terenów przez Imperium Osmańskie, została u ujścia rzeki Zemes zbudowana forteca zwana Sudżuk Kale, aby stąd prowadzić handel niewolnikami.
XIX wiek
[edytuj | edytuj kod]W 1808 r. turecka twierdza została zdobyta przez Rosję. Osadę założono w 1838 na miejscu zburzonej w 1812 tureckiej twierdzy Sudżuk Kale. Jej nazwa pochodzi od prowincji Nowa Rosja (Noworosja). Port powstał w 1848 roku. Noworosyjsk prawa miejskie posiada od 1866. Szybki rozwój miasta nastąpił w 2 poł. XIX wieku, w związku z ożywieniem w handlu i budową floty czarnomorskiej. Noworosyjsk był stolicą utworzonej w 1896 r. guberni czarnomorskiej, która istniała do 1918/20 r.
W czasie rewolucji w 1905 r. miasto przeszło na 2 tygodnie we władanie delegatów robotniczych. Na rozkaz władz radzieckich w 1918 zatopiono w Zatoce Noworosyjskiej niemal wszystkie jednostki floty czarnomorskiej, nie godząc się na wydanie ich Niemcom.
W latach 1917–1921 w Noworosyjsku funkcjonowała polska placówka o charakterze konsularnym.
II wojna światowa
[edytuj | edytuj kod]W czasie II wojny światowej o miasto trwały zacięte walki od 1942 do 1943. Był to jeden z wysuniętych najdalej na wschód punktów frontu wschodniego na wybrzeżu Morza Czarnego, do którego dotarły wojska hitlerowskich Niemiec (najdalszy na wschód to osada Terekli-Mekteb)[3][4].
W 1943, na południe od Noworosyjska na przylądku Myschako, przez 225 dni walczył desant wojsk radzieckich (tzw. przyczółek „Mała Ziemia”), początkujący tzw. operację noworosyjsko-tamańską, zmierzającą do wyzwolenia południowych obszarów Kraju Krasnodarskiego. Za te walki na przyczółku „Mała Ziemia” nadano Noworosyjskowi tytuł honorowy miasto-bohater (1973).
Po 1945
[edytuj | edytuj kod]14 września 1973 Noworosyjsk został odznaczony przez Leonida Breżniewa tytułem miasta-bohatera (ros. Город-герой) za zatrzymanie wojsk niemieckich w czasie II wojny światowej.
Miasto jest ośrodkiem przemysłowym, kulturalnym (muzea, planetarium) i akademickim (Морской государственный университет имени адмирала Г.И. Невельского[5]). Różnorodny przemysł metalowy, maszynowy, drzewny, środków transportu, spożywczy oraz cementowy[6].
Od 2002 roku w porcie zacumowany jest krążownik Michaił Kutuzow, który pełni rolę okrętu-muzeum.
Sport
[edytuj | edytuj kod]Osoby związane z miastem
[edytuj | edytuj kod]- Aleksander Majewski – polski oficer lotnictwa wojskowego, uczestnik kampanii wrześniowej 1939, organizator powojennego lotnictwa morskiego.
Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Zatoka z lotu ptaka
- Widok na zatokę
- Port
- Widok z lotu ptaka
- Miasto w 2008 roku
- Plan z 1913 roku
- Nabrzeże przy Dworcu Morskim
- Port
- Widok od strony morza
- Widok od strony morza
- Zabudowa socrealistyczna
Miasta partnerskie
[edytuj | edytuj kod]W latach 2019–2022 miasto współpracowało również z Heilbronn w Niemczech. Współpraca ta została zawieszona po rosyjskiej inwazji na Ukrainę[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Генеральный план городского округа муниципального образования город Новороссийск Краснодарского края. Схема административно-территориальных границ. [online] [dostęp 2021-03-15].
- ↑ Оценка численность населения на 1 января 2020 года по муниципальным образованиям Краснодарского края [online] [dostęp 2021-03-15].
- ↑ Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 654–658.
- ↑ Wielki atlas historyczny. Wyd. 3. Warszawa: Demart, 2003, s. 126. ISBN 83-89239-57-4.
- ↑ Главная [online], Морской государственный университет имени адмирала Г.И. Невельского [dostęp 2018-01-23] (ros. • ang.). strona główna serwisu
- ↑ Noworosyjsk, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-08-02].
- ↑ Novorossijsk [online], www.heilbronn.de [dostęp 2022-10-12].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- strona miasta Noworosyjsk
- Noworosyjsk na mapie Rosji. sunsite.berkeley.edu:8085. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-04-26)].