Przejdź do zawartości

Marcin Bronikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marcin Bronikowski
Ilustracja
Marcin Bronikowski
Busko-Zdrój, 30 czerwca 2012
Data i miejsce urodzenia

28 maja 1968
Warszawa

Data śmierci

29 lutego 2024

Typ głosu

baryton

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

śpiewak operowy

Aktywność

1992–2024

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Strona internetowa
Grób Marcina Bronikowskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Marcin Tomasz Bronikowski (ur. 28 maja 1968 w Warszawie, zm. 29 lutego 2024 w Albanii) – polski śpiewak operowy, baryton. Syn dziennikarza TVP Adama Bronikowskiego.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Liceum Muzyczne im. Karola Szymanowskiego w Warszawie (klasa trąbki), a w 1992 uzyskał dyplom z wyróżnieniem i tytuł magistra sztuki w Konserwatorium Muzycznym w Sofii[1] (Bułgaria), w klasie śpiewu solowego i aktorstwa profesora Rusko Ruskova (1934-2015).

W 1994 zadebiutował w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie partią Alberta w Wertherze Jules’a Masseneta. Na tej scenie zaśpiewał ponadto w Carmen Georges’a Bizeta (Escamillo)[2], Traviacie Giuseppe Verdiego (Giorgio Germont)[3], Łucji z Lammermoor Gaetana Donizettiego (Enrico Ashton)[4] oraz jako tytułowy Eugeniusz Oniegin Piotra Czajkowskiego[5].

Występował na scenach operowych i filharmonicznych w Polsce: Teatr Wielki w Poznaniu, Opera Krakowska[6], Filharmonia Narodowa w Warszawie, NOSPR[7], Studio Koncertowe PR im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, Filharmonia we Wrocławiu, Filharmonia w Bydgoszczy, Filharmonia w Rzeszowie oraz Opera i Filharmonia Podlaska w Białymstoku i za granicą: m.in. La Scala, Royal Opera House Covent Garden w Londynie, New Zealand Opera w Auckland, Opera North w Leeds, Teatro Argentino w La Plata, Teatro Verdi w Trieście.

Zmarł nagle 29 lutego 2024 podczas podróży po Albanii[8][9]. Został pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach w Warszawie[10]. W 2024 został pośmiertnie odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[11].

Wiodące role

[edytuj | edytuj kod]
Tytuł Kompozytor Rola Miejsce Rok
Carmen Georges Bizet Escamillo Trondheim Symfoniorkester[12] 2014
Cavalleria rusticana Pietro Mascagni Alfio New Zealand Opera, Auckland[13] 2011
Don Pasquale Gaetano Donizetti Dottor Malatesta AGAO, Pamplona[14] 2015
Eugene Onegin Piotr Czajkowski Eugene Onegin Teatro Argentino, La Plata[15] 2011
Faust Charles Gounod Valentin Opera North, Leeds[16] 2012
Król Roger Karol Szymanowski Król Roger Festival Amazonas de Ópera, Manaus 2013
La Cenerentola Gioacchino Rossini Dandini Royal Opera House Covent Garden, Londyn[17]

New Zealand Opera, Auckland[18]

2000

2015

La Traviata Giuseppe Verdi Giorgio Germont Teatr Wielki – Opera Narodowa, Warszawa[19] 2015
La boheme Giacomo Puccini Marcello Oper Leipzig[20] 2015
Madama Butterfly Giacomo Puccini Sharpless Scottish Opera, Glasgow[21] 2014
Pagliacci Ruggero Leoncavallo Silvio New Zealand Opera, Auckland[13] 2011
Werther Jules Massenet Albert Teatr Wielki, Poznań[22] 2013

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]
  • 1992: I nagroda i wyróżnienie na konkursie Juliana Gayarre w Pampelunie (Hiszpania)
  • 1992: I nagroda na konkursie wokalnym w Bilbao (Hiszpania)[23]
  • 1992: III nagroda na I Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Stanisława Moniuszki w Warszawie
  • 1999: I nagroda na konkursie Miriam Helin w Helsinkach (Finlandia)
  • 1994: III nagroda na konkursie UNISA w Pretorii (RPA),
  • 1991: III nagroda na konkursie wokalnym w Vèrvièrs (Belgia)
  • 1996: finalista w konkursie Leonarda Bernsteina w Jerozolimie (Izrael)
  • 1993: wyróżnienie w konkursie Cardiff Singers of The World w Cardiff (Walia).
  • 2013: laureat „Honorowego Srebrnego Asa” za zasługi dla kultury polskiej za granicą[24]
  • 2010: laureat „Honorowej Perły 2010”, przyznawanej przez miesięcznik „Polish Market”, wręczonej przez Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego – profesora Jerzego Buzka „za propagowanie polskiej muzyki na największych scenach operowych świata"[25]
  • 2013: laureat Nagrody Miasta Stołecznego Warszawy za szczególne zasługi dla miasta[26]

Dyskografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Donizetti  Maria Stuarda (rola Lord Cecil) z Bayerischer Rundfunk w Monachium dla wytwórni  Nightingale – Szwajcaria 2000
  • Donizetti  Il Paria (Zarete) dla wytwórni  Bongiovanni – Bologna 2001
  • Meyerbeer Les Huguenots  (Le Comte de Nevèrs) dla wytwórni Dynamic w ramach festiwalu w Martina Franca 2002
  • Dvořak Jacobin (Bohuš) dla WDR Kolonia 2003
  • Rediscovering Forgotten Masterpieces – pieśni Karłowicza i Bairda dla JBRecords 2014

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Wykształcenie Marcina Bronikowskiego. [dostęp 2016-01-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-22)].
  2. Obiekty – Archiwum Teatr Wielki [online], archiwum.teatrwielki.pl [dostęp 2016-01-21].
  3. La traviata [online], Teatr Wielki Opera Narodowa [dostęp 2016-01-14].
  4. Obiekty – Archiwum Teatr Wielki [online], archiwum.teatrwielki.pl [dostęp 2016-01-14].
  5. Eugeniusz Oniegin [online], dziennikteatralny.pl [dostęp 2016-01-14].
  6. Opera Krakowska [online], opera.krakow.pl [dostęp 2016-01-15].
  7. Siedziba NOSPR od zawsze jest domem polskich kompozytorów [online], polskieradio.pl [dostęp 2016-01-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-26].
  8. Magdalena Pinkwart, Zmarł Marcin Bronikowski, wybitny śpiewak operowy i podróżnik – Read&Fly Magazine [online], 2 marca 2024 [dostęp 2024-03-03] [zarchiwizowane z adresu 2024-03-02] (pol.).
  9. Marcin Bronikowski nie żyje. Wybitny śpiewak operowy miał 55 lat – Dwójka – polskieradio.pl [online], polskieradio.pl [dostęp 2024-03-03] (pol.).
  10. Anna Markiewicz, Ostatnia droga Marcina Bronikowskiego. Wzruszające słowa jego żony na pogrzebie [online], zlotascena.pl, 13 marca 2024 [dostęp 2024-03-15] (pol.).
  11. M.P. z 2024 r. poz. 310 (ISAP)
  12. Trondheim Symfoniorkester – Carmen | Olavshallen [online], Olavshallen [dostęp 2016-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-26].
  13. 1 2 Programme of exciting contrasts for 2011 Opera Season | Creative New Zealand [online], www.creativenz.govt.nz [dostęp 2016-01-21].
  14. DON PASQUALE – Teatro Gayarre [online], www.teatrogayarre.com [dostęp 2016-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-26].
  15. Opera Eugene Onegin 2011 [online], www.teatroargentino.gba.gov.ar [dostęp 2016-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-12].
  16. Faust [online], Opera North [dostęp 2016-01-21].
  17. http://www.rohcollections.org.uk/performance.aspx?performance=6166&row=2 [dostęp 2016-01-21]
  18. NZ Opera presents: La Cenerentola (Cinderella) [online], Eventfinda [dostęp 2016-01-21].
  19. Traviata [online], Teatr Wielki Opera Narodowa [dostęp 2016-01-21].
  20. e, La Bohème – Giacomo Puccini [online], Oper Leipzig [dostęp 2016-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-26] (niem.).
  21. Madama Butterfly Production Pictures | Scottish Opera [online], www.scottishopera.org.uk [dostęp 2016-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-26].
  22. Teatr Wielki w Poznaniu: Werther [online], kulturaonline.pl [dostęp 2016-01-21] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-27].
  23. Bilbao International Singing Competition [online], www.bizkaia.eus [dostęp 2020-06-11].
  24. Marcin Bronikowski laureatem Nagrody m.st. Warszawy | Prostoomuzyce [online], prostoomuzyce.pl [dostęp 2016-01-16].
  25. Marcin Bronikowski [online], www.marcin-bronikowski.art.pl [dostęp 2015-12-04] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-08].
  26. Laureat nagrody „Miasta Stołecznego Warszawy”

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Marcin Bronikowski
Morty Proxy This is a proxified and sanitized view of the page, visit original site.