Ilghazi

Ilghazi I (ur. ?, zm. 8 listopada 1122) – władca z dynastii Artukidów.

Życiorys

Był synem Artuka, protoplasty rodu Artukidów. Podwójnie żonaty z Il Chatun, córką Tughtakina (Burydy) i Farchundą Chatun, córką Ridwana z rodu Seldżukidów. Z tych związków urodziło się co najmniej czterech synów (Ajaz, Sulajman, Timurtasz i Kizil) oraz dwie córki (Dżauhar i NN).

Wraz z bratem, Sukmanem (zm. 1105), przejął po ojcu namiestnictwo Palestyny. Jednak w roku 1098 zajęli ją Fatymidzi i Ilghazi udał się na służbę do pretendenta do sułtanatu Wielkich Seldżuków Mohammada Tapara (1105–1118), potem zaś Barkijaruka (1092–1104). Po roku 1105, kiedy Mohammad Tapar pozbawił go sprawowanego od pięciu lat namiestnictwa Bagdadu, pozostawał z nim we wrogich stosunkach i musiał szukać szczęścia na własną rękę. W roku 1108 zajął miejsce jednego z synów Sukmana w Mardinie, zaś w roku 1118 zajął Majjafarikin (dzis. Silvan) i Aleppo. W roku następnym pokonał Rogera z Salerno w bitwie na Krwawym Polu, co odbiło się głośnym echem na całym Bliskim Wschodzie. Jeńców poddano publicznym torturom pod Aleppo i zabito. Po tym zwycięstwie w roku 1121 następca Mohammada Tapara, Mahmud (1118–1131), postawił Ilghaziego na czele wyprawy przeciwko Gruzji, ale Dawid IV Budowniczy (1089–1125) zadał mu druzgocącą klęskę pod Didgori.

Bibliografia

• Cl. Cahen: Artukids. W: H.R.A. Gibb, J.H. Kramers, E. Lévi-Provençal, J. Schacht: The Encyclopaedia of Islam. New Edition. Volume I. Leiden: E.J. Brill, 1986, s. 662 – 667. ISBN 90-04-08114-3.
• Carole Hillenbrand: Artūqids. W: Alan V. Murray (ed.): The Crusades. An Encyclopaedia. Oxford: ABC Clio, 2006, s. 110 – 112.
• K. Süssheim: Īlghāzī. W: B. Lewis, V.L. Ménage, Ch. Pellat, J. Schacht: The Encyclopaedia of Islam. New Edition. Volume III. Leiden: E.J. Brill, 1986, s. 1118 – 1119. ISBN 90-04-08118-6.