linde

Occitan

Etimologia

Del latin limpĭdus « net, pur »

Prononciacion

/ˈlinðe/, /ˈlinðe/

Sillabas

lin|de

Adjectiu

linde

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	linde	lindes
[ˈlinðe]	[ˈlinðes]
Femenin	linda	lindas
[ˈlinðo̞]	[ˈlinðo̞s]

1. Qu'es clar, transparent.
   • Era pas mens polida, aquò rai ! palla, e la mina tan doça, los uèlhs tan negres, lo front tan linde jost son vèla blanc. E la barta floriguèt, Enric Mouly, 1948
   • Defòra un cèl linde daissa rire un solelh autonenc. Joan Delcaire, Cristian Laus, 2003
2. (per analogia) Prim.

Variantas

• lindre

Derivats

• lindament
• lindetat
• lindós

Locucions derivadas

• aiga linda

Sinonims

Qu'es transparent

• limpid / limpide
• cande
• clar
• transparent

Qu'es prim

• limpid / limpide
• linge
• prim
• tèunhe, tèune

Traduccions

alemand: glasklar (de), kristallklar (de) anglés: limpid (en) basc: garbi (eu) catalan: límpid (ca) espanhòl: límpido (es) francés: limpide (fr), pur (fr) galician: límpido (gl) italian: limpido (it) portugués: límpido (pt) sicilian: lìmpidu (scn)

Espanhòl

Etimologia

Del latin limes « limita, frontièra »

Prononciacion

/ˈlĩn̪d̪e/, /ˈlĩn̪d̪e/

Sillabas

lin|de

Nom comun

linde masculin o femenin

Declinason
Singular	Plural
linde	lindes
[ˈlĩn̪d̪e]	[ˈlĩn̪d̪es]

1. tèrme, linha frontièra

Forma de vèrb

linde

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de lindar.
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de lindar.
3. Tresena persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de lindar.

Portugués

Etimologia

Del latin limes « limita, frontièra »

Prononciacion

Portugal /ˈlĩdɨ/, /ˈlĩdɨ/

Brasil /ˈlĩdʒɪ/, /ˈlĩdʒɪ/, /ˈlĩdʒi/, /ˈlĩdʒi/

Sillabas

lin|de

Nom comun

linde

Declinason
Singular	Plural
linde	lindes
[ˈlinde]	[ˈlindes]

1. limita, linha frontièra

Forma de vèrb

linde

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de lindar.
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de lindar.
3. Tresena persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de lindar.