Engoleime
|
Engoulaeme Angoulême | |
|---|---|
 | |
| Engoleime vut dau golf de l'Ironda | |
| |
| |
| Geografia fisica | |
| |
| Coordenadas | 45° 38′ 56″ N, 0° 09′ 39″ E |
| Superfícia | 21,85 km² |
| Altituds · Maximala · Minimala |
133 m 27 m |
| Geografia politica | |
| Region istorica | Engolmés  |
| Estat | França |
| Region 75 |
Novela Aquitània  , ancianament de Peitau-Charantas |
| Departament 16 |
Charanta  |
| Arrondiment | Engoleime (chapluec) |
| Canton | Chapluec de 3 cantons: Engoleime-1 Engoleime-2 Engoleime-3 |
| Intercom 241600253 |
Grand Engoleime (sèti) SIREN 200 071 827 |
| Cònsol | Xavier Bonnefont (2020-2026) |
| Geografia umana | |
| Populacion Populacion totala (2013) |
41 970 ab.  44 642 ab. |
| Densitat | 1 920,82 ab./km² |
| Autras informacions | |
| Gentilici | engolmés o engolemés |
| Còde postal | 16000 |
| Còde INSEE | 16015 |
Engoleime[1] (Engoleime, Engolesme[2][3] en occitan ancian; Engoulaeme en peitavin-santongés; Angoulême en francés) es una vila francesa. Es la capitala de la província istorica d'Engolmés e lo chapluec dau departament de Charanta dins la region de Nuòva Aquitània.
Lo gentilici es engolmés -esa.
Geografia
[modificar | modificar lo còdi]Comunas limitròfas
[modificar | modificar lo còdi]
Engoleime es 'na vila acropòli, situada sus un plan que domina una vòlta de Charanta, limitada en amont per lo jonhent de Touvre e en aval las d'Anguienne e de las Aigas Claras. Es a la limita de l'Occitania (provícia de Lemosin).
Toponimia
[modificar | modificar lo còdi]- Sent C(h)ibard (fr Saint-Cybard) - Sanht-Chibart Dengolesma (en occitan ancian) au segle XIII[5].
Istòria
[modificar | modificar lo còdi]Administracion
[modificar | modificar lo còdi]Lista daus maires
[modificar | modificar lo còdi]Demografia
[modificar | modificar lo còdi]
| ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 |
| 11 500 | 13 000 | 15 011 | 15 025 | 15 186 | 18 622 | 20 085 | 21 155 | |
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 |
| 22 811 | 24 961 | 25 116 | 25 928 | 30 513 | 32 567 | 34 647 | 36 690 | 38 068 |
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | 1954 |
| 37 650 | 37 507 | 38 211 | 34 895 | 35 994 | 36 699 | 38 915 | 44 244 | 43 170 |
| 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 | 2006 | 2007 | 2008 |
| 48 190 |
47 822 |
47 221 |
46 197 |
42 876 |
43 171 |
42 096 |
42 669 |
43 112 46 069 |
| 2009 | 2010 | |||||||
| 42 242 44 829 |
41 613 44 219 | |||||||
 | ||||||||
| Fonts | ||||||||
| Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE |
Luecs e monuments
[modificar | modificar lo còdi]- L'egleisa de Sent Marçau[6].
Liams connexes
[modificar | modificar lo còdi]Referéncias
[modificar | modificar lo còdi]- ↑ «Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana» (en occitan) p. 124.
- ↑ https://tdf.locongres.org/files/assets/common/page-substrates/page0927.jpg
- ↑ (...) en occitan tenèm lo nom medievau Engolesme, modernizat en Engoleime dins lo TDF ont lo passatge de s a i davant m es benlèu pas solament la grafia mistralenca dau lemosin, mai tanben una evolucion similara a blaime <blasme, aumòina <latin eclesiastic eleemŏsyna/elemŏsina L’occitan, lenga fantasmada : l’exemple de la toponimia, Domergue Sumien, books.openedition.org
- ↑ https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k65648269/f64.item.zoom
- ↑ https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k65648269/f65.item.zoom
- ↑ https://web.archive.org/web/20221129113957/https://francearchives.fr/fr/facomponent/f21fd81cd500659d2cc10eea462e9cbebe7443fc
