Lorient
Voor het dorp in Saint-Barthélemy, zie Lorient (Saint-Barthélemy)
Stad in Frankrijk  | ||
|---|---|---|
 | ||
  | ||
| Situering | ||
| Regio | Bretagne | |
| Departement | Morbihan 56 | |
| Arrondissement | Lorient | |
| Kanton | hoofdplaats van 2 kantons: Lorient-1 en Lorient-2 | |
| Coördinaten | 47° 45′ NB, 3° 22′ WL | |
| Algemeen | ||
| Oppervlakte | 17,48 km² | |
| Inwoners (1 januari 2023) |
58.329[1] (3.337 inw./km²) | |
| Hoogte | 0 - 46 m | |
| Burgemeester | Fabrice Loher (2020)  | |
| Overig | ||
| Postcode | 56100 | |
| INSEE-code | 56121 | |
| Website | Officiële website | |
| Detailkaart | ||
 | ||
| Foto's | ||
 | ||
| Lorient (links) en het arsenaal in de buurgemeente Lanester (rechts) | ||
|
Lorient (Bretons: An Oriant) is een havenstad in Frankrijk aan de Atlantische Oceaan, in het zuiden van Bretagne. De gemeente telde 58.329 inwoners op 1 januari 2023.[1] Hiermee is het de gemeente met het meeste inwoners van het departement Morbihan. De stad is de onderprefectuur van het arrondissement Lorient en de centrumstad van Lorient Agglomération, een gemeentelijk samenwerkingsverband bestaande uit 25 gemeenten.
Lorient heeft een lange geschiedenis als haven en marinesteunpunt.
Historie
[bewerken | brontekst bewerken]Vanaf de middeleeuwen lag hier in de buurt een nederzetting, Blavet. De plaats werd hernoemd in Port-Louis toen koning Lodewijk XIII hier aan het begin van de zeventiende eeuw een citadel liet bouwen.
De uitloop van de rivier de Scorff, de Lande du Faouëdic, werd in 1664 door de regering van koning Lodewijk XIV uitgekozen voor de vestiging van een scheepswerf voor de te stichten Compagnie des Indes. In 1666 werd begonnen met de bouw, eerst in hout. Tegelijk met de werf en de eerste schepen verrees een woonplaats voor de scheepstimmerlieden en de staf van de werf. De nieuwe stad kreeg de naam L'Orient ("Het oosten") als verwijzing naar de handel met Azië. Vanaf de Hollandse Oorlog won Lorient aan belang. De plaats had als voordeel dat ze direct uitgaf op de Atlantische Oceaan zodat schepen niet eerst door Het Kanaal moesten varen dat door de Engelsen en Hollanders werd gecontroleerd. Ook was de relatief smalle haven goed te verdedigen. In 1676 werd l'Enclos gebouwd, de omwalling van de stad. Eind jaren 1680 werd Lorient ook een militaire haven met de oprichting van het arsenaal, waar militaire schepen werden gebouwd.[2]
De stad zelf ontwikkelde zich voornamelijk tussen 1732 en 1750. De houten gebouwen maakten geleidelijk aan plaats voor stenen gebouwen. Vanaf 1720 mocht er enkel nog in steen worden gebouwd. In 1709 werd Lorient een zelfstandige parochie en in 1738 een gemeente (communauté de ville). Lorient werd de thuishaven van de Compagnie en in het Hôtel Gabriel vond jaarlijks een veiling van koloniale waren plaats. In 1734 werd dit zelfs de enige veilingplaats voor heel Frankrijk.[2] Vooral de indiennes, bedrukte katoenen stoffen, waren erg populair.[3] Nadat Frankrijk in de loop van de achttiende eeuw de meeste van haar overzeese gebieden verloor, liep de handelsactiviteit in de haven sterk terug om na de Franse Revolutie volledig te verdwijnen. Maar intussen had Lorient onder koning Lodewijk XVI een nieuwe impuls gekregen toen hij de haven overkocht als basis voor de Franse marine.[4]
In 1862 kreeg Lorient een treinstation.[5]
Direct na de val van Frankrijk in 1940 zag het Duitse leger de voordelen van de haven in mede vanwege de ligging ten opzichte van de Atlantische Oceaan. Op 28 juni 1940 besloot admiraal Karl Dönitz een U-bootbasis te bouwen. Tussen februari 1941 en januari 1943 werden drie gigantische structuren van gewapend beton gebouwd op het Kéroman-schiereiland bij de stad. De werken van de onderzeebootbasis Lorient kregen de aanduiding K1, K2 en K3. Lorient werd tijdens de oorlog zwaar beschadigd door geallieerde bombardementen, maar de bunkers werden nooit buiten bedrijf gesteld. Lorient werd pas in mei 1945 op de Duitsers bevrijd.
Na de oorlog lag de stad grotendeels in puin.
Verkeer en vervoer
[bewerken | brontekst bewerken]In de gemeente ligt spoorwegstation Lorient.
Het streekvervoer wordt verzorgd door autobussen en deels ook door bateaux-bus op het water.
Door Lorient loopt de Europese wandelroute E9 die onder andere via de Nederlandse kust loopt naar de Baltische Staten.
Onderwijs
[bewerken | brontekst bewerken]In Lorient is l'Université de Bretagne Sud (UBS) gevestigd. De UBS is een multidisciplinair universiteit, waar studies in de sociale wetenschappen, rechten, economie, management, geografie, geschiedenis, informatica, vreemde talen, en wiskunde gevolgd kunnen worden. Sinds 2020 verwelkomt de universiteit elk jaar meer dan 10.000 studenten.
Economie
[bewerken | brontekst bewerken]De economie van de stad leunt traditioneel sterk op haar marinebasis en haar vissershaven. De vissershaven Lorient-Kéroman werd geopend in 1927.[6] Lorient is na Boulogne-sur-Mer de grootste vissershaven van Frankrijk en is vooral bekend voor de vangst van heek. De visveiling bevindt zich in de Halles de Merville.[7] Maar het belang van de haven is minder geworden en de industrie en de dienstensector hebben aan belang gewonnen. Ook is Lorient een belangrijk administratief en onderwijscentrum.
Ook het toerisme heeft aan belang gewonnen. Hierbij speelt onder andere de jachthaven een rol.[4]
Cultuur
[bewerken | brontekst bewerken]Sinds 1971 wordt in Lorient het Festival interceltique de Lorient georganiseerd. Het was een opvolger van het Festival international des Cornemuses dat sinds 1953 in Brest werd georganiseerd. Sinds 1972 ontvangt het festival van de Keltische cultuur ook deelnemers uit andere landen dan Frankrijk.[8]
Sport
[bewerken | brontekst bewerken]FC Lorient is de professionele voetbalclub van Lorient en speelt in het Stade du Moustoir. De club speelt in de Ligue 1, het hoogste Franse niveau.
Lorient was dertien keer een etappeplaats in de wielerkoers Ronde van Frankrijk, voor het laatst in 2021.
Op 15 juli 2007 werd in Lorient het WK triatlon over de lange afstand gehouden.
Geografie
[bewerken | brontekst bewerken]De oppervlakte van Lorient bedroeg op 1 januari 2023 17,48 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 3.336,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Lorient met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.
Demografie
[bewerken | brontekst bewerken]Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen.
Partnersteden
[bewerken | brontekst bewerken]
České Budějovice, Tsjechië
Afbeeldingen
[bewerken | brontekst bewerken]
Jachthaven
Gemeentehuis
Onderzeebootbasis
Geboren
[bewerken | brontekst bewerken]- Auguste Brizeux (1803-1858), dichter
- Jacques Vaché (1895-1919), schrijver
- Marie-Thérèse Bardet (1898-2012), supereeuwelinge
- Jean-Yves Le Drian (1947), politicus
- Viktor Lazlo (1960), zangeres en presentatrice
- Ronan Le Crom (1974), voetballer
- Marc Boutruche (1976), voetballer
- Jérémy Morel (1984), voetballer
- Gaëtan Courtet (1989), voetballer
- Enzo Le Fée (2000), voetballer
- Illan Meslier (2000), voetballer
- Eddy Le Huitouze (2003), wielrenner
- Eli Junior Kroupi (2006), Frans-Ivoriaans voetballer
Trivia
[bewerken | brontekst bewerken]- In 1999 vervuilde de kust van Lorient door de olie van de ramp met olietanker Erika.
- 1 2 Populations de référence 2023.
- 1 2 (fr) La compagnie des Indes. Patrimoines et archives. Morbihan. Geraadpleegd op 13 mei 2026.
- ↑ Busio, Marc. Lorient, de Franse poort naar het oosten. Wieg van de Compagnie des Indes (historiek.net) Geraadpleegd op 13 januari 2024.
- 1 2 (en) Lorient, France. britannica.com. Gearchiveerd op 2 januari 2024. Geraadpleegd op 13 januari 2024.
- ↑ (fr) Sur les rails du Morbihan : 1850-1947. Exposition virtuelle. Patrimoines et archives. Morbihan (2012). Geraadpleegd op 16 mei 2026.
- ↑ (fr) Chronologie - 1927. Patrimoines et archives. Morbihan. Geraadpleegd op 9 mei 2026.
- ↑ (fr) Visiter Lorient. tourismebretagne.com. Gearchiveerd op 13 januari 2024. Geraadpleegd op 13 januari 2024.
- ↑ (fr) Chronologie - 1971. Patrimoines et archives. Morbihan. Geraadpleegd op 9 mei 2026.
