Baars
Voor het gelijknamige gehucht, zie Baars (gehucht).
| Baars IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2022) | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||
| Perca fluviatilis Linnaeus, 1758 | ||||||||||||||
 | ||||||||||||||
| Eieren van de baars | ||||||||||||||
| Synoniemen | ||||||||||||||
|
Lijst
| ||||||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||||||
Baars op  Wikispecies | ||||||||||||||
| (en) World Register of Marine Species | ||||||||||||||
|
De Baars, ook wel Europese baars of rivierbaars genoemd, (Perca fluviatilis) is een vis uit de familie echte baarzen (Percidae), die van nature in de Benelux voorkomt. Verwanten van deze soort zijn onder andere de snoekbaars en de pos.
Kenmerken
[bewerken | brontekst bewerken]De baars heeft een vrij hoog lichaam, twee rugvinnen en een kenmerkend patroon van meestal zes donkere dwarsbanden. De kleuren van de vis zeggen niet zoveel, maar aan de achterkant van de voorste rugvin heeft de baars altijd een zwarte vlek. De staart en de onderste vinnen hebben een oranje zweem. De vis heeft als straalvinnige harde stralen met een scherpe punt aan de voorste rugvin en de buik- en borstvinnen. Op de kieuwdeksels staan scherpe randen en punten. De baars heeft tandjes op de kaakrand om prooien te kunnen vasthouden. De vis kan tot 60 centimeter lang en 4,5 kilogram zwaar worden. Hij kan 16 jaar oud worden.
Leefwijze
[bewerken | brontekst bewerken]De soort leeft in het algemeen in scholen van enkele tientallen dieren van ongeveer gelijke grootte. In deze scholen kan voedselnijd optreden waarbij een prooi door de hele school tegelijk wordt bejaagd. Daarnaast staan baarzen bekend om hun kannibalisme. Scholen van jonge baars worden door oudere soortgenoten, al dan niet groepsgewijs, bejaagd. Ondanks de stekels is de baars een gewilde prooi van de snoek.
Voortplanting
[bewerken | brontekst bewerken]De vissen paaien van maart tot juni in zeer ondiep water; zij leggen soms wel 200.000 eieren in lange netvormige linten. De jongen komen na drie weken uit. Ze zwemmen vaak in scholen en zoeken hun prooi, die bestaat uit plankton en insecten, zuigend met de uitstulpbare bek langs de oever of aan de bodem. Als de baars ouder wordt waagt hij zich vaker solitair in dieper water. eten
Verspreiding en leefgebied
[bewerken | brontekst bewerken]De baars leeft verspreid over bijna heel Europa en Noord-Azië, in meren, plassen, kanalen,moerasland, rivieren en brak water.
Als een van de eerste vissoorten koloniseert de baars nieuw aangelegde wateren. In voedselarme wateren (vennen en zandafgravingen) is hij samen met de blankvoorn de dominante vissoort. Het is een zichtjager en die helder water nodig heeft.
Visreglement
[bewerken | brontekst bewerken]Voor de baars geldt in Nederland een vangverbod van 1 april tot de laatste zaterdag van mei. Dit geldt voor de sportvisserij. De beroepsvisserij mag na 31 mei baars vangen. In Nederland mag niet met levend aas gevist worden.[2]
In België mag men de baars het heel jaar door met maden of wormen vangen en meenemen, van juni tot december mag men de vis ook met levende of dode visjes of kunstaas vangen.
Afbeeldingen
[bewerken | brontekst bewerken]
Volwassen baars
Voedselnijd in een schooltje baars
Kannibalistisch baarsje uit Drents ven
Middelgrote baars
Forse baars met hoge rug
Skelet van een baars
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Kaarten met waarnemingen:
- David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).
- ↑ (en) Baars op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ Belangrijke begrippen, sportvisserij.nl, geraadpleegd op 3 juli 2023
