Kaifeng

Kaifeng 开封市
Prefecture-level city
Pavilion Naga Rumah Gabenor Kaifeng Pagoda Besi Jalan Songdu Tokong Lu Zhishen Daxiangguo
Lokasi Bandar Kaifeng di Henan
Kaifeng Lokasi di China
Coordinates: 34°47′42″N 114°20′42″E
Country	People's Republic of China
Province	Henan
Municipal seat	Longting District
Area
• Prefecture-level city	6,247 km2 (2,412 sq mi)
• Urban	1,848.5 km2 (713.7 sq mi)
• Metro	1,848.5 km2 (713.7 sq mi)
Elevation	75 m (246 ft)
Population  (2020 census)
• Prefecture-level city	4,824,016
• Density	772.2/km2 (2,000/sq mi)
• Urban	1,735,581
• Urban density	938.91/km2 (2,431.8/sq mi)
• Metro	1,735,581
• Metro density	938.91/km2 (2,431.8/sq mi)
GDP
• Prefecture-level city	CN¥ 175.5 billion US$ 26.4 billion
• Per capita	CN¥ 38,619 US$ 5,814
Time zone	UTC+8 (China Standard)
Area code	371
ISO 3166 code	CN-HA-02
Major Nationalities	Han, Hui
County-level divisions	5
License plate prefixes	豫B
Laman Web	kaifeng.gov.cn

Kaifeng
"Kaifeng" in Simplified (top) and Traditional (bottom) Chinese characters
Tulisan Cina Ringkas	开封
Tulisan Cina Tradisional	開封
Maksud harfiah	"Opening the Border"
Transkripsi Bahasa Mandarin Baku Hanyu Pinyin Kāifēng Bopomofo [ㄎㄞ¯ㄈㄥ¯] Error: {{Transliteration}}: transliteration text not Latin script (pos 1: ㄎ) (help) Gwoyeu Romatzyh Kaifeng Wade–Giles K'ai1-feng1 IPA [kʰaɪ.fə́ŋ] Bahasa Mandarin lain Xiao'erjing [كَےْفېڭ] Error: {{Transliteration}}: transliteration text not Latin script (pos 524: ك) (help) Bahasa Yue: Bahasa Kantonis Perumian Yale Hōi-fūng Jyutping Hoi1-fung1 IPA [hɔj˥.fʊŋ˥] Bahasa Min Selatan Tâi-lô Khui-pang

Kaifeng ( 开封) ialah sebuah bandar di wilayah Henan timur tengah, China. Ia merupakan salah satu daripada Lapan Ibu Kota Purba China, setelah menjadi ibu kota sebanyak lapan kali dalam sejarah, terutamanya semasa Dinasti Song Utara.

enurut bancian tahun 2020, seramai 4,824,016 orang menetap di Wilayah Kaifeng, dengan 1,735,581 daripadanya tinggal di kawasan metropolitan yang merangkumi Daerah Xiangfu, Longting, Shunhe Hui, Gulou dan Yuwantai. Terletak di sepanjang tebing selatan Sungai Kuning, wilayah ini bersempadan dengan ibu kota wilayah Zhengzhou di sebelah barat, Xinxiang di barat laut, Shangqiu di sebelah timur, Zhoukou di tenggara, Xuchang di barat daya, serta Heze di Shandong di sebelah timur laut.

Kaifeng ialah sebuah bandar utama bagi penyelidikan di tengah China, dan berada pada kedudukan ke-138 di dunia berdasarkan pencapaian saintifik yang dikenal pasti oleh Indeks Alam Semula Jadi. Bandar ini menampung kampus Universiti Henan, iaitu salah satu universiti utama kebangsaan di bawah Pelan Universiti Kelas Pertama Berganda.

Nama

Romanisasi untuk bandar ini ialah "Kaifeng". Singkatan satu aksara rasminya dalam bahasa Cina ialah汴( Biàn). Dari segi sejarah, ia juga dikenali sebagai:

• Dàliáng ( Cina: 大梁 )
• Biànliáng (Cina: 汴梁)
• Biànzhōu (Cina: 汴州)
• Nánjīng (Cina: 南京), daripada statusnya sebagai ibu kota selatan Jurchen Jin dan jangan dikelirukan dengan Nanjing moden
• Dōngjīng (東京)
• Biànjīng (Cina: 汴京)

Kawasan tersebut dinamai “Kaifeng” bersempena penaklukan Qin terhadap China pada abad kedua SM. Nama itu secara literal bermaksud “membuka sempadan”, dan secara kiasan pula membawa maksud “tersembunyi” serta “membalas dendam”. Pada asalnya, namanya ialah Qifeng, namun suku kata qi (Baxter-Sagart: /*kʰˤijʔ/) telah diganti dengan kai, yang pada dasarnya bersinonim (/*Nə-[k]ʰˤəj/, /*[k]ʰˤəj/) untuk mengelakkan larangan penamaan Liu Qi, iaitu Maharaja Jing dari Han.

Pentadbiran

Bandar Kaifeng peringkat wilayah mentadbir lima daerah dan empat bahagian:

• Daerah Longting
• Daerah Shunhe Hui
• Daerah Gulou
• Daerah Yuwangtai
• Daerah Xiangfu
• Daerah Qi
• Daerah Tongxu
• Daerah Weishi
• Daerah Lankao

Sejarah

Model Kaifeng Northern Song dynasty

Lukisan terkenal di Sepanjang Sungai Semasa Perayaan Qingming dipercayai oleh sesetengah pihak menggambarkan kehidupan di Kaifeng pada Perayaan Qingming. Terdapat beberapa versi – yang di atas adalah rekreasi abad ke-18 – daripada lukisan asal yang dikaitkan dengan seniman abad ke-12 Zhang Zeduan .

Bandar Kaifeng (Dongjing, Bianliang) pada zaman Dinasti Song Utara

Bandar luar Bianjing (Kaifeng), peta dinasti Yuan dari Shilin Guangji oleh Chen Yuanjing

Kaifeng merupakan salah satu daripada Lapan Ibu Kota Purba China.

Zaman Purba

Semasa zaman Musim Bunga dan Musim Luruh, terdapat dua buah bandar purba di sekitar Kaifeng, satu dipanggil Yi (儀邑) yang dibina oleh negeri Wey dan satu lagi ialah Qifeng (啟封), yang dibina oleh Duke Zhuang dari Zheng di selatan bandar masa kini. Wey kemudiannya diilhak oleh negeri Wei.

Sepanjang tempoh Negeri-negeri Berperang, para bangsawan negeri Wei memegang gelaran Raja bagi kerajaan Liang (梁王, Liángwáng). Pada tahun 361 SM, Raja Hui dari Wei mengalihkan pusat pemerintahan Wei daripada bandar An (安邑) ke Yi, tempat baginda membina bandar Daliang (大梁). Selepas itu, negeri Wei dikenali sebagai Liang. Dalam era ini, terusan pertama daripada banyak terusan di kawasan berkenaan dibina untuk menghubungkan sungai tempatan dengan Sungai Kuning. Apabila Negeri Qin menakluki Negeri Wei, Daliang telah dimusnahkan dan ditinggalkan, kecuali sebuah pekan pasar bersaiz sederhana yang dinamakan semula sebagai Junyi (浚儀).

Semasa Dinasti Han, Junyi ialah ibu kota Kerajaan Liang yang ditadbir oleh Liu Wu, iaitu anak lelaki maharaja Han Wen, apabila baginda dinobatkan sebagai Putera Liang. Liu Wu memulihkan tembok kota lama dan membina banyak bangunan. Pada ketika ini, Daliang berkembang sebagai pusat muzik dan seni, menjadi tempat perlindungan bagi para seniman, serta menampilkan taman-taman yang indah, walaupun kepentingan politik bandar itu dianggap remeh. Maharaja Jing dari Han menukar nama bandar Qifeng kepada Kaifeng kerana pantang larang penamaan. Semasa era Han Timur, Kerajaan Liang diubah menjadi Daerah Liang; sebahagian daripadanya menjadi Komando Chenliu, namun ia ditubuhkan semula sebagai sebuah kerajaan pada zaman Dinasti Cao Wei dan Jin. Pada tahun 202, Cao Cao membaiki Terusan Suiyang di Junyi, sekali gus membuka laluan Sungai Bian ke Sungai Yangtze dan Huaihe. Penyiapan terusan itu membolehkan pengangkutan bijirin ke arah utara dari wilayah Sungai Yangtze dan Huaihe, dan memandangkan Junyi terletak secara strategik pada persimpangan laluan air serta darat, bandar ini mengalami pemulihan ekonomi.

Dinasti Utara dan Sui, Tang

Bandar ini mengalami kemerosotan semasa pergolakan pada penghujung Dinasti Jin Barat serta sepanjang zaman Enam Belas Kerajaan. Pada tahun 534, Maharaja Xiaojing dari Wei Timur memindahkan Daerah Chenliu kepada Liangzhou. Pada tahun 555, Kuil Daxiangguo dibina. Semasa Dinasti Zhou Utara, Liangzhou dinamakan semula sebagai Bianzhou, iaitu sempena Sungai Bian.

Pada awal abad ke-7, bandar lama Daliang yang kini dikenali sebagai Bianzhou (汴州城) telah diubah menjadi pusat perdagangan yang utama setelah dihubungkan dengan Terusan Besar serta melalui pembinaan terusan yang menghala ke barat Shandong. Pada tahun 781, ketika zaman pemerintahan dinasti Tang, tembok bandar baharu dengan lilitan 22 li dibina oleh gabenor Bianzhou, Li Mian. Pada masa yang sama, bandar lama Kaifeng (Qifeng) berkurang kepentingannya, dan kemudiannya ditinggalkan. Runtuhan Qifeng boleh ditemui berhampiran bandar Zhuxian pada masa kini.

Lima dinasti dan Dinasti Song

Semasa tempoh Lima Dinasti, Maharaja Taizu dari Liang menubuhkan ibu kotanya di Bianzhou, menamakannya Dongdu (東都) atau Ibu Kota Timur (ibu kota timur Dinasti Tang sebelumnya ialah Luoyang). Dongdu merupakan ibu kota bagi dinasti-dinasti Liang Akhir (913-923), Jin Akhir (936–946), Han Akhir (947–950), dan Zhou Akhir (951–960). Pada tahun 955, bandar ini mengalami pengembangan selanjutnya apabila Maharaja Shizong dari Zhou mengerahkan 100,000 orang awam untuk membina sebuah bandar luar. Dinasti Song menjadikan Bian sebagai ibu kotanya apabila ia menggulingkan Zhou Akhir pada tahun 960, menamakannya semula sebagai Ibu Kota Timur Bianliang (東京汴梁), atau Dongjing (東京).

Semasa dinasti Song, entiti kerajaan ibu kota ialah Wilayah Kaifeng ( Kaifeng Fu, 開封府) dan ia merupakan satu-satunya wilayah Wilayah Ibu Kota ( Jingji Lu, 京畿路). Pada tahun 1010, Daerah Xiangfu telah ditubuhkan di bawah Wilayah Kaifeng, jadi wilayah itu juga dipanggil Xiangfu (祥符).

Kaifeng-Dongjing menjadi bandar terbesar dan paling makmur di China, dengan populasi lebih 400,000 orang yang tinggal di dalam dan di luar tembok kota. Ahli sejarah Jacques Gernet memberikan gambaran kehidupan yang meriah pada zaman ini dalam bukunya Daily Life in China on the Eve of the Mongol Invasion, 1250-1276, yang sering merujuk kepada Dongjing Meng Hua Lu, sebuah memoir nostalgia mengenai bandar tersebut.

Menurut Dongjing Menghualu: "Di luar Pintu Gerbang Donghua, pasar itu sibuk... Semua jenis makanan, buah-buahan dan bunga bermusim, ikan, udang, penyu, ketam, dendeng puyuh dan arnab, daging yang diawet, emas, jed, dan harta karun, serta pakaian, adalah yang terbaik di dunia. Rasanya sangat lazat, dan jika pelanggan meminta lebih kurang sedozen hidangan untuk dihidangkan bersama wain mereka, ia akan mudah didapati".

Selain perdagangan siang hari, terdapat juga pasar malam dan pasar subuh. Jalan utama Dongjing dipanggil Jalan Imperial (御街). Terdapat stesen rondaan yang terletak setiap dua atau tiga ratus langkah, anggota peronda mengarahkan lalu lintas pejalan kaki dan kenderaan pada siang hari, dan menjaga pejabat kerajaan dan kediaman saudagar pada waktu malam. Restoran di bandar ini ( fencha分茶), kedai minuman ( wasi瓦肆) dan teater ( goulan 勾阑) boleh menampung dan menghiburkan beribu-ribu orang. Persembahan harian termasuk bercerita, menyanyi, pertunjukan boneka, tarian dan akrobatik. Lukisan pelukis Song Utara, Zhang Zeduan, di Sepanjang Sungai Semasa Perayaan Qingming menggambarkan pemandangan ibu kota dan tebing Sungai Bian yang meriah semasa Perayaan Qingming.

Tifus merupakan masalah yang serius di bandar ini. Pada tahun ketiga pemerintahan Chunhua (992), satu wabak melanda bandar ini dengan jumlah kematian yang besar.

Pada tahun 1049, Kuil Pagoda Besi Youguo (佑國寺塔) telah dibina, berukuran 54.7 m (179 ka). Ia telah terselamat daripada perubahan perang dan banjir untuk menjadi mercu tanda tertua di bandar purba ini. Satu lagi pagoda dinasti Song, Po Pagoda, yang berasal dari tahun 974, telah musnah sebahagiannya.

Permainan di Kolam Jinming, sebuah lukisan awal abad ke-12 yang menggambarkan Kaifeng, oleh Zhang Zeduan .

Satu lagi pemandangan yang terkenal ialah menara jam astronomi milik jurutera, saintis dan negarawan Su Song (1020–1101 Masihi). Ia dimahkotai dengan sfera armilari berputar yang dikuasakan secara hidraulik (iaitu oleh kincir air dan jam air), namun ia menggabungkan mekanisme pelepasan dua ratus tahun sebelum ia ditemui di mesin jam di Eropah dan menampilkan pemacu rantai pemancar kuasa tanpa henti pertama yang diketahui.

Dongjing mencapai kemuncak kepentingannya pada abad ke-11 sebagai pusat perdagangan dan perindustrian di persimpangan empat terusan utama. Pada masa ini, bandar ini dikelilingi oleh tiga lingkaran tembok kota dan mungkin mempunyai populasi antara 600,000 dan 700,000. Adalah dipercayai bahawa ia adalah bandar terbesar di dunia dari tahun 1013 hingga 1127.

Dinasti Jin dan Yuan

Tempoh ini berakhir pada tahun 1127 apabila bandar ini jatuh ke tangan penjajah Jurchen Jin semasa Peristiwa Jingkang . Maharaja Dinasti Jurchen Jin mengarahkan semua aset dan tahanan yang ditangkap, termasuk keluarga dan pegawai diraja Song, dibawa kembali ke ibu kota Jin – Shangjing (berhampiran Harbin sekarang). Putera Zhao Gou melarikan diri dan memindahkan baki istana Song ke Jiankang. Jurchen berundur pada tahun itu tetapi istana Song tidak pernah kembali ke Bianliang. Dongjing dinamakan semula sebagai Bianjing (汴京). Ia ditawan oleh Jurchen sekali lagi pada tahun 1130 dan menjadi ibu kota sebuah negara boneka yang diperintah Han yang dipanggil Qi Agung (大齊) sehingga tahun 1138. Ia kemudiannya berada di bawah pemerintahan langsung Dinasti Jin, yang telah menakluki sebahagian besar China Utara semasa Perang Jin-Song. Bandar ini runtuh, dengan hanya kawasan di dalam tembok bandar dalam Song awal yang masih kekal dan dua lingkaran luar ditinggalkan. Fan Chengda, semasa dalam misi diplomatik ke istana Jin, menyifatkan bahawa "Bandar baharu itu kebanyakannya runtuh, beberapa tempat dibajak untuk dijadikan ladang. Bandar lama itu dipenuhi dengan kedai-kedai, yang semuanya masih wujud...istana lama, kuil, semuanya runtuh".

Pada tahun 1153, Dinasti Jin membina Ibu Kota (中都大興府) di Wilayah Daxing (kini Beijing) dan menjadikan Bianjing sebagai Ibu Kota Selatan ( Nanjing -南京), ibu kota kedua Dinasti Jin. Nanjing ditadbir oleh Wilayah Kaifeng di Litar Nanjing.

Dari tahun 1211, Genghis Khan memimpin tenteranya untuk menyerang dinasti Jin beberapa kali. Pada tahun 1214, Maharaja Xuanzong dari Jin memindahkan istana ke selatan ke Nanjing-Kaifeng, bergantung pada barisan pertahanan Sungai Kuning untuk melawan tentera Mongol. Pada tahun 1233, Kaifeng jatuh ke tangan tentera Mongol selepas pengepungan selama 10 bulan. Bandar itu dijarah dan ahli keluarga diraja Jin ditangkap dan dibunuh beramai-ramai.

Semasa Dinasti Yuan yang diperintah oleh Mongol, Bianliang menjadi ibu kota Wilayah Henan Jiangbei, yang ditubuhkan pada tahun 1268. Pada tahun 1260, Marco Polo tiba di Kaifeng, dan menulis mengenainya dalam diarinya.

East Market Street, Kaifeng, 1910. Rumah ibadat Yahudi Kaifeng terletak di luar deretan kedai di sebelah kanan

Ming, Qing dan zaman moden

Dari tahun 1358 hingga 1359, bandar ini telah ditawan seketika oleh pemberontak Serban Merah yang diketuai oleh Liu Futong dan Han Lin'er, yang mengisytiharkan maharaja Song yang dipulihkan. Mereka telah ditumpaskan oleh tentera Yuan. Pada tahun 1368, Bianliang telah ditawan oleh dinasti Ming dan dikembalikan kepada nama lama Kaifeng. Semasa pemerintahan Maharaja Hongwu, Wilayah Kaifeng telah ditetapkan sebagai Ibu Kota Utara kedua dinasti Ming, yang dinamakan Beijing, sebagai persediaan untuk pembinaan ibu kota baharu Zhongdu di Fengyang . Pada tahun 1378, projek Zhongdu telah dimansuhkan dan Wilayah Kaifeng menjadi ibu kota wilayah Henan. Kaifeng kekal sebagai ibu kota Henan dari Ming hingga tahun-tahun awal Republik Rakyat. Sehingga tahun 1954, ibu kota wilayah Henan dipindahkan ke Zhengzhou. Pada tahun 1410, Sungai Kuning membanjiri, memusnahkan bandar dan membunuh 14,000 isi rumah.

Kaifeng terletak di sepanjang Terusan Besar untuk bekalan logistik tetapi terdedah kepada ancaman ketenteraan kerana kedudukannya di dataran banjir Sungai Kuning. Lima banjir besar memusnahkan bandar ini antara tahun 1375 dan 1416, dan banjir berlaku lebih daripada 300 kali dari Dinasti Song Selatan hingga akhir Dinasti Qing.

Peta Kaifeng (K'ai-feng) pada tahun 1950-an

Pada tahun 1642, pemberontak Li Zicheng menyerang Kaifeng sebanyak tiga kali. Semasa pengepungan ketiga, Kaifeng dibanjiri oleh tentera Ming dengan air dari Sungai Kuning untuk melemaskan pemberontak. Seluruh bandar itu tenggelam dalam air sedalam beberapa kaki. Hanya 30,000 daripada 370,000 penduduk di bandar itu terselamat. Selepas bencana ini, bandar itu ditinggalkan sekali lagi. Pada tahun 1662, semasa pemerintahan Maharaja Kangxi dalam dinasti Qing, Kaifeng dibina semula. Satu lagi pembinaan semula pada tahun 1843 menyusuli banjir tahun 1841, membentuk Kaifeng seperti yang ada hari ini.

Dari abad ke-8 hingga ke-9 dan sehingga abad ke-19, Kaifeng dikenali kerana mempunyai komuniti Yahudi tertua yang masih wujud di China, iaitu Yahudi Kaifeng. Sehingga 2016, terdapat 500 hingga 1,000 orang Yahudi yang masih tinggal di bandar ini.

Dari Jun 1938 hingga Ogos 1945, bandar ini diduduki oleh Tentera Imperial Jepun yang menyerang. Pada tahun 1948, Pertempuran Kaifeng berlaku antara pasukan komunis China dan pasukan Nasionalis China tetapi akhirnya membawa kepada Kemenangan PLA dan kejatuhan pasukan Nasionalis.

Pada Oktober 1954, ibu kota wilayah Henan telah dipindahkan dari Kaifeng ke Zhengzhou. Pada September 1983, Bandar Kaifeng (开封市) telah dibentuk berdasarkan bekas wilayah dan daerah.

Iklim

Kaifeng mempunyai iklim subtropika lembap yang dipengaruhi monsun ( Köppen Cwa ) yang bersempadan dengan iklim benua lembap, dengan empat musim yang berbeza. Musim sejuk sejuk dan kebanyakannya kering manakala musim panas panas dan lembap; musim bunga panas dan mengalami sedikit hujan, tetapi tidak banyak, manakala cuaca musim luruh lebih segar dan kering. Kerpasan terutamanya berlaku dari bulan Jun hingga September. Suhu ekstrem di bandar sejak tahun 1951 adalah antara −16 °C (3 °F) pada 27 Disember 1971, kepada 42.9 °C (109 °F) pada 19 Jun 1966.

Pengangkutan

Udara

Pusat bandar Kaifeng adalah kira-kira 55 km (34 bt) jauh dari Lapangan Terbang Antarabangsa Zhengzhou Xinzheng ( IATA : CGO, ICAO : ZHCC ), yang merupakan lapangan terbang paling sibuk di tengah China dari segi trafik penumpang dan kargo (statistik 2017).

Dengan siapnya landasan kereta api antara bandar Zhengzhou–Kaifeng dan landasan kereta api antara bandar Lapangan Terbang Zhengzhou–Xinzheng, sambungan kereta api pantas ke Lapangan Terbang Antarabangsa Zhengzhou Xinzheng dari Kaifeng telah tersedia. Sehingga Ogos 2018, terdapat 12 pasang kereta api antara bandar yang beroperasi antara Lapangan Terbang Xinzheng dan Songchenglu setiap hari, dengan masa perjalanan selama 53 minit.

Rel

Stesen kereta api Kaifeng terletak di laluan utama Longhai Railway timur-barat dan menyediakan akses mudah ke banyak bandar di sekitar China, termasuk Beijing Barat, Shanghai, Shanghai Hongqiao, Tianjin, Xi'an, Jinan, Hangzhou . Perkhidmatan ke Zhengzhou, Luoyang dan Qingdao juga kerap dan mudah. Perkhidmatan jarak jauh terus ke Shenzhen, Guangzhou, Chengdu, Chongqing Utara, Harbin, Ürümqi, Fuzhou, Dalian dan Wuhan juga disediakan.

Kereta api antara bandar Zhengzhou–Kaifeng (郑开城际铁路铁路) mula beroperasi pada 28 Disember 2014, menghubungkan ibu kota wilayah Zhengzhou dan Kaifeng. Landasan kereta api kini berakhir di Songchenglu, dan dirancang untuk dilanjutkan ke stesen kereta api Kaifeng . Kelajuan tertinggi yang direka ialah 200 km/j (120 mph).

Stesen kereta api Kaifeng Utara bagi landasan kereta api berkelajuan tinggi Xuzhou–Lanzhou merupakan stesen kereta api berkelajuan tinggi utama di bandar ini. Ia mula beroperasi pada 10 September 2016.

Stesen Keretapi

Terdapat 4 stesen utama di Kaifeng:

• Stesen Kereta Api Kaifeng West (开封客运西站)
• Stesen Kereta Api Jarak Jauh Kaifeng (开封长途汽车站)
• Stesen Kereta Api Kaifeng Jinming (开封金明汽车站汽车站)
• Stesen Kereta Api Kaifeng XiangGuosi (开封相国寺汽车站)

Terdapat perkhidmatan yang kerap ke banyak daerah jiran, bandar wilayah lain dan perkhidmatan jarak jauh ke wilayah lain.

Pengangkutan jalan raya

• G30 Lianyungang–Khorgas Expressway
• Lebuhraya G45 Daqing–Guangzhou
• S82 Lebuhraya Zhengzhou–Minquan
• S83 Lebuhraya Lankao–Nanyang
• Lebuhraya Kebangsaan China 106
• Lebuhraya Kebangsaan China 220
• Lebuhraya Kebangsaan China 310

Budaya

Agama

Salah satu daripada banyak masjid wanita di Kaifeng

Katedral Hati Kudus, Kaifeng

Kaifeng dikenali kerana mempunyai komuniti Yahudi tertua yang masih wujud di China, iaitu Yahudi Kaifeng.

Ia juga mempunyai kawasan Muslim yang penting dan terkenal dengan banyak masjid wanita ( nǚsì ), termasuk nǚsì tertua di China: Masjid Wanita Wangjia Hutong, yang dibina pada tahun 1820.

Terdapat juga beberapa gereja Kristian yang aktif, termasuk Katedral Sacred Heart (开封耶稣圣心主教座堂).

Masakan

Xiaolongbao gaya Kaifeng

Masakan Kaifeng memainkan peranan yang dominan dalam membentuk masakan Henan.

Kaifeng menawarkan pelbagai jenis makanan istimewa seperti pai kukus dan ladu. Roti lima rempah ratus Kaifeng ( wǔxiāng shāobǐng ) yang terkenal, seperti pita, boleh dibuka dan diisi. Orang ramai dari Zhengzhou yang berdekatan sering datang ke Kaifeng untuk melawat ahli keluarga dan menikmati pasar malam.

Rumah Ayam Baldi Ma Yu Ching (马豫兴桶子鸡; ), terletak di Kaifeng, menurut beberapa akaun adalah restoran tertua di dunia.

Bunga Kekwa

Bunga kekwa merupakan bunga bandar Kaifeng. Tradisi penanaman pelbagai jenis kekwa telah bermula sejak 1600 tahun yang lalu, dan skala penanaman mencapai kemuncaknya semasa Dinasti Song sehingga kejatuhannya kepada Jürchens pada tahun 1126.

Bandar ini telah mengadakan Festival Kebudayaan Kekwa Kaifeng setiap tahun pada musim luruh sejak tahun 1983 (yang telah dinamakan semula pada tahun 1994). Semasa festival tersebut, beratus-ratus baka kekwa dipamerkan di tempat-tempat festival, dan bunga tersebut menjadi ciri umum di sekitar bandar. Kaifeng telah digelar "bandar kekwa".

Galeri

• 
  The Iron Pagoda
• 
  Qingming Riverside Landscape Garden
• 
  Entrance to the Dragon Pavilion
• 
  Reconstructed city gate (inner) of Bianjing
• 
  Daxiangguo Temple's drum tower
• 
  Henan University
• 
  Daliang City Gate
• 
  Imperial Street of the Song dynasty
• 
  Imperial Street of the Song dynasty
• 
  Kaifeng banner Iron Pagoda 1.jpg

Kolej dan universiti

Kaifeng juga merupakan bandar utama untuk penyelidikan saintifik, muncul antara 150 bandar teratas dunia seperti yang dikesan oleh Indeks Alam Semula Jadi. Bandar ini menempatkan kampus Universiti Henan, salah satu universiti utama kebangsaan dalam Pembinaan Kelas Pertama Berganda.

Awam

• Universiti Henan (河南大学) (ditubuhkan pada tahun 1912)
• Universiti Kaifeng (开封大学) (ditubuhkan pada tahun 1980)
• Institut Pendidikan Kaifeng (开封教育学院)
• Institut Teknikal Pemeliharaan Sungai Kuning (黄河水利职业技术学院) (ditubuhkan pada tahun 1929)

Demografi

Menurut Banci Kebangsaan Ketujuh pada tahun 2020, Penduduk Tetap (hukou) bandar ini adalah seramai 4,824,016 orang. Berbanding dengan 4,676,159 orang dalam Banci Kebangsaan Keenam pada tahun 2010, jumlah penduduk meningkat sebanyak 147,857 orang sepanjang dekad ini, peningkatan sebanyak 3.16 peratus, dengan kadar pertumbuhan tahunan purata sebanyak 0.31 peratus.

Bacaan lanjut

• Cotterell, Arthur. (2007). The Imperial Capitals of China: An Inside View of the Celestial Empire. London: Pimlico. m/s. 304 pages. ISBN 978-1-84595-009-5.
• The Origin of the Kaifeng Jews, in S. Shaked, ed., Irano-Judaica, Jerusalem, 1982, pp. 101–11