niman

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ni·man

Lêker

niman (negerguhêz)
Rehê dema niha: -nimê-
RP. Niha
ez	dinimêm
tu	dinimêyî
ew	dinimê
em, hûn, ew	dinimên
Fermanî	Yekjimar	binimê
Pirjimar	binimên
Rehê dema borî: -nima-
RP. Boriya sade
ez	nimam
tu	nimayî
ew	nima
em, hûn, ew	niman
Formên din: Tewandin:niman

niman negerguhêz (lêkera xwerû)

1. (kevnare) xuya bûn
   • ~1692, Ehmedê Xanî, Mem û Zîn:

     Roj û şev û weqt û subh û êvar
     Yeksan dinima li wan bi yek car

   • ~1692, Ehmedê Xanî, amadekariya Arif Zêrevan, Memozîn, çapa 1ê, Nefel û Aras, di 2007 de hate weşandin, →ISBN, rûpel 105:

     Binimê xwe bi sûretê tebîban
     Bêperde dibînî wan hebîban

Etîmolojî

Ji farisî نمودن (nimûden, “nîşan dan”). Hevreha kurmancî pîvan (xwemalî), nimandin (deyn ji farsiyê) û ezmûn (deyn ji farsiyê).

Werger

• Tirkî: görünmek → tr

Trîkuyiya çicahuaxtla

Navdêr

niman

1. (anatomî) term, cenaze, cendek, cesed, kelex

Çavkanî

Ev made ji wergerên term hatiye çêkirin. Dibe ku tê de xeletiya wergerê hebe.^{[rûpelên din]}