keno

Kurmancî

Hoker

keno

1. Formeke zaravayî ya kenehû.

Formeke navdêrê

Zayenda nêr a nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Bangkirin	gundo	gundino

keno n

1. Rewşa bangkirinê ya yekjimar a ken.

Zazakî

Formeke lêkerê

keno

1. dike (ji kirin)
   • 2009 îlon, Roşan Lezgîn: Kirmanckî, Kirdkî, Dimilkî, Zazakî, Zazaki.net:

     Mewlidêko bîn zî, yê muftîyê wextêk ê Sêwregi Usman Efendîyê Babijî (1852-1929) yo. No metn serra 1906 de nusîyayo. Dima ra destnuşteyê nê metnî kewenê destê Celadet Alî Bedirxanî (1893-1951). O zî serra 1933 de Şam de bi alfabeya erebkî çapkeno.

     (ji kerema xwe tercimeya kurmancî ya vê jêgirtinê binivîsin)

Têkildar

• kena (dike, mê)