lie

Francés

• Etimoloxía: do latín lias, do galo liga.

• Pronuncia: /li/ (AFI)

• Homófonos: lit

Substantivo feminino

lie (sg: lie; pl: lies)

1. Pouso (en particular do viño)

Inglés

• Pronuncia: /laɪ̯/ (AFI)

• Escoitar: «lie» (Estados Unidos de América) (Ficheiro ─ axuda)

lie¹

• Etimoloxía: do inglés medio lien, liggen, do inglés antigo liċġan, do protoxermánico occidental *liggjan, do protoxermánico *ligjaną, do protoindoeuropeo *legʰ-.

Verbo intransitivo

lie

presente	presente (3ª persoa)	pretérito	participio	xerundio
lie	lies	lay	lain	lying

1. Deitarse.
2. Localizarse.

lie²

• Etimoloxía: do inglés medio lien, liggen, do inglés antigo lēogan, do protoxermánico occidental *leugan, do protoxermánico *leuganą, do protoindoeuropeo *lewgʰ-.

Verbo intransitivo

lie

presente	presente (3ª persoa)	pretérito	participio	xerundio
lie	lies	lied	lied	lying

1. Mentir.

lie³

• Etimoloxía: do inglés medio lie, do inglés antigo lyġe, do protoxermánico *lugiz, do protoindoeuropeo *lewgʰ-.

Substantivo

lie (sg: lie; pl: lies)

1. Mentira.