Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
O estatismo é unha doutrina política que afirma a supremacía e o papel expansivo do Estado centralizado na dirección dos asuntos económicos, sociais e individuais, considerando o goberno como o mecanismo principal para acadar a orde social, o benestar e o propósito moral.[1] Orixinado en conceptos como o étatisme francés, prioriza a autoridade estatal colectiva por riba das alternativas descentralizadas ou dirixidas polo mercado, manifestándose a miúdo en políticas como as industrias nacionalizadas, unha regulación extensa e intervencións redistributivas.[2] Entre as súas características clave figura a subordinación da autonomía persoal aos obxectivos estatais, co goberno asumindo unha precedencia moral na asignación de recursos e nas normas de comportamento, en contraposición ás filosofías que poñen a énfase na cooperación voluntaria ou na gobernanza limitada.[3]
Historicamente, o estatismo sustentou réximes diversos, desde Estados en desenvolvemento que promovían unha industrialización rápida até sistemas totalitarios que impoñían unha conformidade total; non obstante, os resultados empíricos revelan con frecuencia ineficiencias, unha innovación reducida e a erosión das liberdades civís debido á concentración do poder.[4] Aínda que se defende pola súa capacidade de posibilitar respostas coordinadas a desafíos complexos como a pobreza ou a seguridade, as súas controversias definitorias céntranse nos vínculos causais coa deriva autoritaria e o estancamento económico, xa que a extralimitación estatal incentiva a busca de rendas e suprime os incentivos empresariais.[5]
