بومخواری
اکوفاژی (به انگلیسی: Ecophagy) اصطلاحی است که توسط رابرت فریتاس ابداع شده و به معنای مصرف یک اکوسیستم است. این واژه برگرفته از یونانی οἶκος (oikos) «house, household», and φαγεῖν (phagein) «to eat» به معنی «خوردن» است.
فریتاس از این اصطلاح برای توصیف سناریویی استفاده کرد که در آن فناوری نانومولکولی از مسیر خود منحرف شده بود. در این وضعیت (که سناریوی خاکستری-گو نامیده میشود) ، نانورباتهای خودتکثیرشوندهٔ خارج از کنترل، سراسر بومسازگانها را مصرف میکنند و سبب بومخواری جهانی میشوند.
در مقالهای که فریتاس این اصطلاح را ابداع کرد، نوشت:[۱]
شاید نخستین و شناختهشدهترین خطر نانوفناوری مولکولی، این خطر باشد که نانورباتهای خودتکثیرشونده که توانایی کارکرد مستقل در محیط طبیعی دارند، بتوانند به سرعت آن محیط طبیعی (مانند «زیستتوده») را در سطح جهانی به کپیهایی از خودشان (مثلاً «نانوماس») تبدیل کنند، سناریویی که معمولاً به عنوان «مشکل ماده چسبنده خاکستری» شناخته میشود، اما شاید بهطور صحیحتر «بومخواری جهانی» نامیده شود.