winien

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *weyh₁-

Proto-Balto-Slavic *wī́ˀtei

Proto-Slavic *-na

Proto-Slavic *vina

Old Polish wina

Polish wina

Proto-Indo-European *-nós

Ancient Greek -νός (-nós)

Ancient Greek -ηνός (-ēnós)der.

Polish -en

Polish winien

From wina + -en.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈvi.ɲɛn/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -iɲɛn
• Syllabification: wi‧nien

Adjective

winien (comparative bardziej winien, superlative najbardziej winien, no derived adverb)

1. indebted

   Synonyms: winny, dłużny

2. obligated (having an obligation)

   Synonym: zobowiązany

Declension

Declension of winien (hard)

singular	plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	winien	winna	winne	winni	winne
genitive	winnego	winnej	winnego	winnych
dative	winnemu	winnej	winnemu	winnym
accusative	winnego	winien	winną	winne	winnych	winne
instrumental	winnym	winną	winnym	winnymi
locative	winnym	winnej	winnym	winnych

Verb

winien impf (defective)

1. (intransitive) it is desirable, necessary
2. (intransitive) it is advisable

Conjugation

Conjugation of winien def

	person	singular	plural
masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
past tense	1st	winienem	winnam	winnom	winniśmy	winnyśmy
2nd	winieneś	winnaś	winnoś	winniście	winnyście
3rd	winien	winna	winno	winni	winny
impersonal	winno się
pluperfect tense	1st	winienem był	winnam była	winnom była	winniśmy byli	winnyśmy były
2nd	winieneś był	winnaś była	winnoś była	winniście byli	winnyście były
3rd	winien był	winna była	winno było	winni byli	winny były
impersonal	winno było się

See also

• powinien

Further reading

• “winien”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “winien”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)