rykkja

Icelandic

Etymology

From Old Norse rykkja, from Proto-Germanic *rukkijaną (“to move, rock”).

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈrɪhca]
• Rhymes: -ɪhca

Verb

rykkja (weak verb, third-person singular past indicative rykkti, supine rykkt)

1. to tug, to jerk [with dative]

   Synonyms: hnykkja, svipta

2. to gather threads together; to shirr [with accusative]

Conjugation

rykkja – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur	að rykkja
supine sagnbót	rykkt
present participle lýsingarháttur nútíðar	rykkjandi
	indicative framsöguháttur		subjunctive viðtengingarháttur
	present nútíð	past þátíð	present nútíð	past þátíð
singular	ég	rykki	rykkti	rykki	rykkti
þú	rykkir	rykktir	rykkir	rykktir
hann, hún, það	rykkir	rykkti	rykki	rykkti
plural	við	rykkjum	rykktum	rykkjum	rykktum
þið	rykkið	rykktuð	rykkið	rykktuð
þeir, þær, þau	rykkja	rykktu	rykki	rykktu
	imperative boðháttur
singular	þú	rykk (þú), rykktu
plural	þið	rykkið (þið), rykkiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

rykkjast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur	að rykkjast
supine sagnbót	rykkst
present participle lýsingarháttur nútíðar	rykkjandist (rare; see appendix)
	indicative framsöguháttur		subjunctive viðtengingarháttur
	present nútíð	past þátíð	present nútíð	past þátíð
singular	ég	rykkist	rykktist	rykkist	rykktist
þú	rykkist	rykktist	rykkist	rykktist
hann, hún, það	rykkist	rykktist	rykkist	rykktist
plural	við	rykkjumst	rykktumst	rykkjumst	rykktumst
þið	rykkist	rykktust	rykkist	rykktust
þeir, þær, þau	rykkjast	rykktust	rykkist	rykktust
	imperative boðháttur
singular	þú	rykkst (þú), rykkstu
plural	þið	rykkist (þið), rykkisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

rykktur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)	plural (fleirtala)
masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	rykktur	rykkt	rykkt	rykktir	rykktar	rykkt
accusative (þolfall)	rykktan	rykkta	rykkt	rykkta	rykktar	rykkt
dative (þágufall)	rykktum	rykktri	rykktu	rykktum	rykktum	rykktum
genitive (eignarfall)	rykkts	rykktrar	rykkts	rykktra	rykktra	rykktra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)	plural (fleirtala)
masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	rykkti	rykkta	rykkta	rykktu	rykktu	rykktu
accusative (þolfall)	rykkta	rykktu	rykkta	rykktu	rykktu	rykktu
dative (þágufall)	rykkta	rykktu	rykkta	rykktu	rykktu	rykktu
genitive (eignarfall)	rykkta	rykktu	rykkta	rykktu	rykktu	rykktu

Related terms

• rykking
• rykkur