licon
Appearance
Old Dutch
[edit]Etymology
[edit]From Proto-West Germanic *līkēn, from Proto-Germanic *līkāną.
Verb
[edit]līcon
- (transitive) to please
- (transitive) to be in good favour with
- (transitive) to be liked by
Inflection
[edit]Conjugation of līcon (weak class 2)
| infinitive | līcon | |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st person singular | līco, līcon | līcoda |
| 2nd person singular | līcos | līcodos |
| 3rd person singular | līcot | līcoda |
| 1st person plural | līcon | līcodon |
| 2nd person plural | līcot | līcodot |
| 3rd person plural | līcont | līcodon |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | līke | līcodi |
| 2nd person singular | līkis | līcodis |
| 3rd person singular | līke | līcodi |
| 1st person plural | līkin | līcodin |
| 2nd person plural | līkit | līcodit |
| 3rd person plural | līkin | līcodin |
| imperative | present | |
| singular | līco | |
| plural | līcot | |
| participle | present | past |
| līcondi | līcot, gilīcot |
Descendants
[edit]Further reading
[edit]- “līkon”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012